(สุวรรณภูมิ)

ออกเดินทางจากสุวรรณภูมิตอนตีสองด้วยเครื่องไชน่าแอร์ไลน์(A340)ไปยังโรม เครื่องดีมากมีทีวีทุกที่นั่งยังกะบิสเนสคลาส

นั่งๆนอนๆดูทีวีบ้างหลับบ้าง....อาหารบนเครื่องดีทีเดียว(เจ๋งจ้อด)

ประมาน1030ถึงโรมสนามบิน ฟุมินอคคิโอ มั้งหอบกระเป๋าอันพะรุงพะรังของเราและของป๊า(เคบ่นแล้วบ่นอีกว่าหนักมาก...แหงหล่ะหนักกว่าของเคกะน้องรวมกันอีก ก็นะ แอบแบน ไม่ค่อยอยากช่วยขน ให้ป๊าขนเองก่อน ไว้เหนื่อยแล้วค่อยช่วย)ออกมาที่สถานีรถไฟที่เชื่อมไปยัง เทอมินี่ แบบว่าลืมไปว่ายูโรพาสมันใช้ได้เลยเสียคนลา11ยูโรประเดิม....ก็ไม่แพงนะ

ถึงเทอมินี่ตอนบ่ายโมง ลากกระเป๋า(หนักโคตรของป๊า)เดินหา โฮสเทล(ภาษาไทยเรียกว่าไร?) ที่จองไว้....ไม่เจอ!! หาไม่เจออ่ะเดินวนไปวนมา(กูว่ากูกะมาตามแผนที่ไหงไม่มีป้ายวะ???) ป๊าก็บอกว่าผิดทางแล้วต้องไปอีกทาง เราก็ว่ามันน่าจะถูกแล้วน้าาสรุปแล้วป๊าเลยบอกให้รอเฉยๆแล้วให้เราลองไปถามทางดู....

(ที่พัก)

ปรากฎว่าจิงๆแล้วมันอยู่ต่อหน้าเรานี่เองแต่ไม่ได้เปิดประตูและไม่มีป้าย...เพราะมันไม่ใช่โรงแรม....แต่เป็น โอสเทล...เป็นลักษณะว่าเป็นอพาร์ทเมนท์ที่เจ้าของมีห้องอยู่3ห้องแล้วก็เปิดให้คนเช่าเตียง....ตกใจมากไม่เคยเห็นที่พักแบบนี้ที่เมืองไทยเลย....ก่อนเข้าก็ต้องกดออดบอกเค้าว่า กูมาแล้วนะ แล้วเค้าจะเปิดประตูให้ จากนั้นก็ขึ้นลิฟท์ไปชัน5 (ชั้นอื่นๆเป็นบ้านคน)เข้าไปในห้องเพือ่จ่ายตังแล้วเข้าห้องพัก....เป็นห้องรวม6เตียง....โดยรวมนับว่าไม่เลวนัก

พอเก็บของเสร็จแล้วก็ออกมาตระเวน(อ่อ...ที่ห้องพักเค้าไม่ให้กุญแจนะ...ไม่มีการล้อกห้องแต่จะมีคนดูแลตลอด24ชม.) ตามแผนวันนี้กะว่ายังไม่เที่ยวแต่ไหนๆก็ยังมีเวลาแล้วก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว(เค้าให้แผนที่มาด้วย) ก็เลยออกมาเดินไปที่สถานีหาของกิน จากนั้นก็ตั้งเข็มสำรวจพื้นที่รอบๆไปที่ พิแอสซ่า รีพลับบลิกก้า สวย...จิงๆแล้วคือ อีเมืองบ้านี่มันโรคจิต สวยไปหมดทั้งเมือง มองไปตึกไหนๆก็ดูดีไปหมด ถึงเก่าก็ดูดีและเก่าอย่างดูดี ตึกแถวบ้านเค้านะไม่มีหรอก3-4ชั้นน่ะ 5-8ชั้นกันหมดแถมวัสดุก็ดูกลมกลืน มี "ยูนิตี้" ค้อดๆเป็นเมืองที่สวยมากๆ....ไม่ต้องพูดถึงจุดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวด้วยซ้ำ....ประเทศไทยไงๆก็ไม่มีทางสู้ได้ มันยังกะว่าทุกๆบล้อก คือ ปาลาสโซ่ หลังนึง

(รีพลับบลิค)

มีคนบอกว่าคนอิตาลีขับรถหน้ากลัวและอันตราย......แต่เคว่านะ...อยู่เมืองไทยน่ากลัวกว่านี้เยอะ...

(สังเกตบานประคู)

ว่าแล้วก็เดินไปเจอโบส์ถแปลกอยู่ติดกะ พิแอสซ่า รีพลับบลิกก้า ชื่อว่า ซานตามาเรีย เดลกิ แองเจลิ และเพิ่งรู้ว่าเป็นโบส์ที่สร้างโดย มิเคลลานเจโล สวยค่อดๆ ตื่นตาตื่นใจมากๆ เพราะคนน้อย สเปสสูงและสวย เย็นยะเยือก แสงสี ดู ล่องลอย แบบว่า....ต้องไปดูเองจิงๆ

(โดมคับ)

(แสงสวยโคด)

(รูปด้านดูแปลกๆ(น้อยๆ))

จากนั้นก็พากันเดินมุ่งหน้าไปตามถนน เนชั่นแนล ดูร้านค้าต่างไปเรื่อยๆ แล้วก็ลากสังขาร(ทรมานป๊าโดยไม่ได้ตั้งใจ)เดินขึ้นเนินไปที่

(โบสถ์สี่น้ำพุ)

โบส์ถ ซังคาโล เอล ควาโทร ฟอนตาเน่ ที่ปิดอยู่(เซงเป็ด) ได้แต่ทำใจแล้วก็ลากสังขารเดินย้อนไปที่ ซานตามาเรีย มัคจิโอเร แบบว่า นี่ก็สวย

(ด้านหน้า)

(ด้านหลังสวย)

(พระเจ้ายิงแสง)

จากการเที่ยว1วันสรุปได้ว่า โรมเป็นเมือนที่ระบบปะปาดีมาก มีน้ำพุเต็มไปหมด มีทุกๆสี่แยก และ "ดื่มได้" จ้อด ใสมากๆ ป๊าบอกว่าเพราะมีแคลเซี่ยมเยอะ แต่ก็นะ....ใส เย็น และ อร่อย เจ๋งค่อดๆ

แต่หาห้องน้ำโคดยากเลย+เก็บตัง .25ยูโรแหน่ะ